“ Gökyüzüne resim çizmek peşinde değilim
Gayretim bir dirhem umuda naif gülüşü nakşedebilmek…”

Bilmediğim bir şehrin sabahından yazıyorum bu satırları. Bana yabancı bir öykünün doğuşuna tanıklık ediyorum. Üşüyorum nem kapmış duvar misali. Sesini arıyorum kulağımın derinliklerinde. Sessizliğime çağırıyorum tüm martıları. Aldırma / aldanma sadece martıları çağırdığıma. Asıl ben seni diliyorum kuru avuçlarıma. Susuzluğumun kanayan yüzüne sen koş. Aldırma giydiğin ayakkabılara. Koş sadece. Nefesin de tıkansın biraz. İstediğim kadar değil, hissettiğin kadar yaklaş bana. Bilirsin senden önce üryan’lığımı örtecek bir cümle bulamamıştı dudaklarım. Kapat dudaklarıma sözlerini. Gayri dudaklarımdan çıkacak tek söz; adının baş harfi olsun.. devamı >>

“Artık biriktirmeyeceğim yaralanmış yalnızlıklarımdan bıktım.” (*)

Kalabalıklardaki yalnızlığımdı beni sürükleyen rüzgarda.  Savrulmayı öğrendim en iyi hallisinden. Çare olurken kimi zaman, çaresizliğime basılan mühür oldu her yaram…

Her yalnızlığımda biraz daha incindim. Her incinmede döküldü incilerim. Yalandı her şey herkes. Neden aramadım, bulacaklarım korkuttu beni. Korkmaktan korktum cesaretim yitik şehirlerde gezgin oldu. Ben baş başa kaldım kendimle... devamı >>