|
|
|
|
|
|
Ne aşktan kaçılır ne umuttan
/ Mehmet Ocaktan |
|
Umut beni hiç terk etmedi... Her akşam, karanlık inerken ışığın son
kez gülümseyişi gibi yanımda kaldı hep. Keder, yorgun bir dağ gibi
üzerime yıkıldığında, yeni şiirler kadar taze sabahlarda cesaretim oldu,
sevgilim oldu umut.
Bazen hayallerinizi bile yakıp geçen öyle anlar olur ki, hayatın size
ihanet ettiği en zalim yüzüne, rengine, kokusuna dokunup ağlamak
istersiniz.
devamı >>
|
| İki kere
İki / Gürbüz Azak |
|
-Beş kere beş, yirmi beş ... Üç kere üç, dokuz... İki kere iki, dört...
- Mü ki?
- İnanmıyorum.
- “İki kere iki dört”çülere üzüntü ile bakarım...Vah onlara ki, git gide
gerçeklerden uzaklaşırlar. Dünyaları hep aynı renk,aynı irilik ve düzgünlükte
taşlarla örülüdür.
- İki kere ikiciler...Sonucun dört olduğuna inanma mahkumları Ki onlar
evetçilerdir,yalnız hesap yaparlar.
devamı >>
|
|
|
|