Bir zamanlar hali tavrımızda bir üslup vardı. Büyüklere saygı küçüklere sevgi vardı. Yerini bilen haddini aşmayan insanlık vardı.

Giyinirken edebini takınırdı süs niyetine insanlar. Başına örtüsünü edebinden takardı kadınlar. Gözünü edebinden kaldırmazdı yerden, erkekler...

Bir zamanlar yürekler sevmeye korkardı edebinden.Kıyamazdı vermeye taviz ahlakından...

Bir zamanlar yerli yerindeydi herşey... Şimdi yerli yerinde olan tek şey fotoğraflar... Öncemizi yüzümüze vururcasına.

Elam Mnelam