Zaman ve aşk

Bir zamanlar, bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış.
Mutluluk, Üzüntü, Bilgi, Aşk ve diğerleri, bir gün adanın batmakta olduğu haberini almışlar.
Bunun üzerine hepsi adayı terk etmek için birer sandal hazırlamışlar.
Aşk, son ana kadar adada beklemek istemiş. Ancak ada tamamen batmak üzereyken yardım istemeye karar vermiş.

Zenginlik çok büyük bir tekneyle geçmekteymiş. Aşk, "Beni de yanına alır mısın?" diye sormuş.
Zenginlik, "Hayır, alamam. Teknemde çok fazla altın var, senin için yer yok." demiş.
Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki kibirden yardım istemiş. Kibir, "sana yardım edemem aşk...Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin!" diye cevap vermiş.
Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk yardım istemiş: "Üzüntü, seninle geleyim. " .Üzüntü " Of aşk!.. O kadar üzgünüm ki yalnız kalmaya ihtiyacım var." demiş.
Mutluluk da Aşk ın yanından geçmiş ama o kadar mutluymuş ki, Aşkın çağrısını duymamış bile.
Aşk, birden bir ses duymuş: "Gel Aşk ! seni yanıma alacağım..." bu, Aşk tan daha yaşlıca birisiymiş.
Aşk o kadar mutlu hissetmiş ki kendini, onu yanına alanın kim olduğunu bile düşünememiş.

Yeni bir adaya vardıklarında Aşk a yardım eden yoluna devam etmiş. Ona ne kadar borçlu olduğunu fark eden Aşk, Bilgi ye sormuş : "Bana yardım eden kimdi?"
"O, Zaman dı" diye cevap vermiş Bilgi."Zaman mı? Neden bana yardım etti ki?" diye sormuş Aşk.

Bilgi gülümsemiş: "Çünkü sadece Zaman Aşk ın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir..."