Aşıkların aşikâr olduğu biri vardı bir zamanlar...
"...Ne beyan-ı hâle cüret, Ne figan-e tâkâtım var..." derdi...

Sevgili Dareyn Okuyucuları,

Buruk bir zaman yaşamaktayız. Gurbet’e Dair dedik bu sayıda.

Kendi vatanında gurbet Müslümanlara değindik, değdirdik dualarımızı çeşm-i giryan’da…  Kardeşlerimize yapılanlara içlendik, içerledik, cüret edemedik söz geçiremedik belki, amma dualarımızı dillendirdik. Yaratıcı hiçbir şeyi sebepsiz vermez, zalimler cezasız kalmaz…

Tasarımda birkaç küçük değişiklik yaptık, inşallah daha da güzelleştireceğiz. Amacımız gönlü doyurmak olduğu kadar gözü de doyurmak. İnsanoğlu meraklıdır kendine yakınlık bulmak ister her şeyde… Değişse de erkekte ve kadında genel gidişat böyle. Hep kadınların hassaslığından dem vururuz lakin erkeklerin kalbinin dayanamadığı durumlarda varmış.Nerede mi görmek için Önceliklerimize /Sağlık/ uğramanızı tavsiye ediyoruz…

Ben gurbette değilim gurbet benim içimde…Gurbetin nerede olduğu bilinmez… Yaşamadan. Lakin yaşadığınız yerde de gurbet kalırsınız belki bir zaman, içinizde neler döndüğünü anlayamadan hasrete tutulmuşsunuz uzun mu uzun bir an… Hasrette tutsaklardan dökülen kelimeler, Şeb-i Yelda ve Kalemin Dilinde yer bulmuş kendine… Gurbetlerine ortak olacak okuyucu bekliyor her biri köşesinde…

Esin Ardıç şiirinde şöyle diyor,

“Yaklaşsam uzaklaşacaktın, biliyordum,
Dokunsam, silinecekti yüzün…

Serap olduğunu bilmesem,
Bir kahve içimi suskunluğum olur muydun….?”

Ne yaklaşabiliyoruz  ne dokunabiliyoruz… Ne uzağımızdakilere ne de yakınımızdakilere… Bir yerlerde  yanlış yapıyor gibiyiz , birbirimizin hatasını düzelttikçe insan oluyoruz olgunlaşıyoruz belkide… Sağlıcakla kalın, bir gün düzeltebilmek için birbirimizi;

SAADET-İ DAREYN içinde yollarımızın kesişmesi dileğiyle…
 
 Elam Mnelam