Ey dost!

Günler geceleri kovalar,geceler günleri derler..Benim gündüz ve gecelerimse birbirine karıştı..Gök kah bi gündüz kararıyorsa, kah bi gece göz kamaştırıyor aydınlığıyla..Zaman denen mef'um paramparça..Ben'li herşey pes etmiş durumda.Ürünleri çürümeye yüz tutmuş, hasadı gecikmiş koca bi tarla gibiyim.Belki de tam tersi..Ürün veremeyen, kurak beş para etmez bi tarla.Sonuç hüsran, ikisinde de kayıp had safasında. Verilen tüm emekler, gösterilen çabalar boşlukta korkuluk gibi sallanmakta.

Ey dost!

Şikayet edilecek tek suçlu ben'im.Kendimi kendime şikayet ederim...Acımak da acınmak da yok, "ne halin varsa gör" diye tüm haklı yüzler haykırmalı yüzüme! Belki de sürgüne gönderilmeliyim..Bilmiyorum bir çözümü olmalı bu kör düğümün..yoksa düğümlendikçe körleşirim..

Ne sustan anlıyorum ne susturulmaktan..Bazen kendimi ömür boyu susmaların içine hapsedesim geliyor, ömür boyu sus!

Dost farkındayım, hep aynı şeyleri söyler dururum.. Şimdi sen de sıra..senden yana yazsın kalem..senden yana söyleşsin cümle alem..

Dost dinler, dost dinletir...

Aralık/2008
Kelebek

Buyur dost,

Neler kopmuş yine hasat zamanında... Bir yağmur fırtınasımı yoksa düşünce mi? Karışan gece gündüzün ömrün... Günün getireceğini bilmezken nedir sendeki bu karmaşa? Umutsuzluk desem sen umudun yasını tutmazsın, yasını tutacak o kadar şey varken ona sıra getirmezsin. Pişmanlık pes edişlerin sonucudr bilir misin? Neden pişman olacağın işleri yüreğine yar edesin? Nasıl yapılan dua her şekilde karşılık buluyor; yapıp ettiklerinde öyle değil mi dostanem? Yaratıcı bırakır mı kulunun yaptıklarını kıyıya köşeye? İyi kötü düzenlemek senin iradende. Diyorsan ki kötü o zaman suç sende değil bende! O duruma geldiğini anlayıpta sana dostluk edemeyen bu yarende...

Sen hep başak başaksın bu yüzden. İnsan hep başak başak. Ürün vermez değil az da olsa mahsul üreten. Çünkü var bir ürettiren. Yapmadım desende vesilesin unutma bunu ... Söylediklerin verdiklerin elbet karşılık bulur, sen görmüyorsan bilki ahiret yüzünde gurbete göndermişsindir onları... Sen emeğine hasret onlar sana hasret kavuşma günü inşallah güzel olacak!

Kördüğüm olmaktan söz etmişsin. O da düğüm olmadan önce açık ve netti. Onu kördüğüm edene nefretle doldu bu yüzden belkide. Ama herkesin bir görevi var, o kördüğümü atanda görevini yaptı böyle düşün. Sana düşen çözülmeyi ummak, aramak, dualamak... Kaçmak çözüm değil ya da kovulmak bu meydandan. Her yerde her şeyde bir sorgu bekliyor çünkü seni... Dünyanın kanunu bu. Değişmeyen değiştirilemezlerden...

Bana bırakmışsın sözü...

İstemem cümle alemin söyleşmesini beni.Bizbize kalalım yeter bendeki yalnız yüreğe. Dostlarla oldumu yeşeriyor içinde bir tutam yeşil... Merhem oluyor sızlayan kalp kırıklarıma... Şükrediyorum rabbe verdikleri için... İçten isyanlarımı bastırarak tövbe dileniyorum. Tarih tekerrürden ibaretmiş ey dost.. Tekerrür edeceklerden korkmaktayım ben. Ya tekrar yaşarsam yaşadıklarımı... Bu yüzden söz söyleme kalemine benzerce yazıyor diye içindekileri... Bu da bir diğer kanunu hayatın...

Güçlü görünmekten başka yaptığım yok belki ama olsun...

"Gayrı dayanacak özüm kalmadı,
Mektuba yazacak sözüm kalmadı..."

diyerek dillendiriyor eski bir türkü...Yarim istanbulu mesken mi tuttun diyor... Ne dersin dost! Nereleri mesken tuttuk şu kısacık ömrümüzde?

Sağlıcakla kal..

Ocak/2009
Elam