Ihlamurların çiçek verdiği vakit ruhuma düştü gölgeler,
Nurunu akıttın körelip giden bir nefsin ardı sıra.
Sinemize sardığımız tüm hurafeler sırra kadem bastı gelişinle.
Ardına bile bakmadan koşarcasına kaçtı inandığımız yalanlar.
Kendimi karalıyorum adımın çizildiği hayat defterinde,
Neden ''Sen'' varken düşmedim ki şu dünyanın ortasına?
Uhut'ta Bedir'de emrinle, neden savaşamadım ben?
O pak teninin serinliğinden az biraz nasip olsaydı bana da...
Kara bir günde düşene el uzattım ömrüm boyunca,
Sünnetini emir bildim siyah saçlarıma aklar düşene dek.
Gök kubbede buluştu ellerim bıraktığınla yetinmek adına,
Rabbimin bizleri ''Sen''inle şereflendirmesi adına..
Kılıcı keskin olan bir Hamza kadar olamasam da,
Ardında saf tutmak isterdim her ikindi namazında.
Bir tuğla da ben koymak isterdim Allah'ın evine,
Layık olmak isterdim tatlı dilinle ettiğin sohbetlere.
Arşınlamak niyetimdi Allah aşkıyla senin ardında kızgın çölleri,
Huzur harmanlarında sürülmesini arzu ederdim yüreğimin.
Hiç ayrılmamak isterdim terliklerinle bastığın izlerinden,
Resul'u görmek dilerdim şu dünya da bir şans verilse ruhuma.
Toprak
Mart-2009
