Ve saçlarını savurur rüzgara karşı yalnızlık,
Mavimsi gözleriyle denize bakarak der ki;
"Beklemediğim an da,beklemediğim sözle vurdun beni"
Tekrar mırıldandı sessizce,
Onu, ona aşık eden sesini hatırlayarak,
Zihninden dudaklarına titrek bir iletimle;
"Ben gidiyorum." deyişini.
Tekrardan yüreği dalga dalga vurgunları yedi.
Nagasaki'den önce onun yüreğine düştü,
Atom bombası tesirli ayrılık.
Sonra yıllar geçse de,
Bitmedi bir daha aşk ve aşkın diğer halleri.
Ve bundan sonra onun adı oldu yalnızlık.
Tevfik Hatipoğlu |