Çok acı vermez şimdi ayrılık,
Hem daha başlamamışken.
Acıyla yoğrulur,
Tuz basarım bileklerime.
Kabuslarımda konuk eylerim kara kaşlarını,
Müstehcen kalırım hayatın yaşamadığım yanlarına.
Kim bilir?
Kim duyar özgürce unutamamalarımı?

devamı için tıkla! >>

Başka bir acının yoksulluğundan ayırttım züğürtlüğümü,
Suları kumsalı arşınlayan bir sahil kasabası bedel susmalarıma.
Sesini duyduğumda gelir uğrardı karanlığıma ecel.
Düğüm düğüm çözülüp giderdim bir kumaş misali.
Çirkin kaşlarından yansırdı ay ışığı misali iki ışık,
Birini kısardın, dudakların kıvrım kıvrım olurdu.

devamı için tıkla! >>