| Esma'ül Hüsna | |
El-Vedud Kullarını çok seven ve sevilmeye en çok layık olan.... |
 |
| Salıncak... | |
Bir duraktayım.İnsanlar gelip geçiyor...Kimileri uğruyor durağa, kimileri durmadan ileri... Gelenlerden kimisi kalıcı sanıyorum, oysa ben kalıcı mıyım ki bu geçici durakta? Hayır! Öyleyse bu beklenti niye? Hayatta sonu belli olmuyor hiç birşeyin... |
 |
| Aşk'ın vefası... | |
Destur diyerek efendim? Mecnun bir gün fırsat buldu, Leyla ile oturmaya muvaffak oldu. Leyla, onu sınamak için bir dilekte bulundu: - Ey âşık! Neyin varsa getir. |
 |
| Vefa... | |
Çağdaş dünyada yabancılaştığımız ve ağır ağır azaldığını hissettiğimiz seçkin ahlâkî değerlerimiz vardır bizim, vefa gibi. Vefa; sevgi, dostluk ve bağlılıkta sebata denir. Şüphesiz birçok boyutu vardır vefanın. Yaratana karşı güzel kulluğu simgeler meselâ. |
 |