Zamana tutuklu mevsimler gelir geçer,
Sıcak soğuk, sert ve yavaş rüzgar eser,
Onda doğup onda büyüse bile,
Gün gelir yaprak ağacından düşer.

Ben sana tutuklu, gelip geçsin zaman.
Ruhum güzelliğinin meltemlerinde savrulan.
Yorulup kanatlarım, uçmayı kesse bile,
Gün gelir ekrar açılırım okyanusunda dayan.

Anlama tutuklu kelimeler kağıda yazılır,
Mecazlarda özne ve yüklemden cümleler bağlanır,
Dolambaçlı yollardan karalansa bile,
Gün gelir o çizilenler derinlerde saklanır.

Mektubuna tutuklu kalbim heyecanı tırmanır,
Kullandığın "özel"lik sanatına gönül hayrandır,
Karşılığı heybetine yaklaşamasa bile,
Sevgili sevgin kalpten kalbe sızan kandır.

Gün biter, ay biter, yıl biter, zaman biter.
Yaşanılanlar bir değil bin ömre yeter.
Nefs arada sırada hasetle dürtse bile,
Zordur duyguları taşımak, çilesini aşk çeker.

Bir gün değil, yıl değil, bir ömür ölesiye,
Defterimde karşılıksız anlaşmalarla bir sürü veresiye,
Yürüyorum yanında , afetler kopsa bile,
Taşıyorum göğsümde, seni ve seninliği geleceğe.

Elam E. Doğan