Bir nokta idim,
Bir dağ oldum…
Kimi zaman, yağmura, kara, rüzgâra
Kimi zaman, depreme, sele, heyelana
Esir oldum bulutlara, ben çaresiz…
Boğazıma takıldılar, göremedim…
Heybetim var mı bilemedim?
Çareler bensiz, baka kaldım.
Yüce dağlar da, yok olurmuş…
Ezelden ebede yazılan, bir yolmuş.

Bir can idim,
Bin canlar oldum…
Kimi zaman, çocuk, kardeş, ağabey
Kimi zaman, baba, amca, dede
Geldim, geçiyorum, habersiz
Anlat desen, hepsi bir nefes.

Ey Hüznü Sevgili

Sırlardan bir sırdır geceler
Buğulanan gözler gibi
Ruhumun sözleri mahremimdir
Satırlar boyun eğer senin uğruna da
Vefasız kalemim yazamaz
Seni anlatmaya hüznü sevgili

Ey hüznü sevgili
Avuçlarıma dokunan inci tanesi
İçimde kopan fırtına güzeli
Sürgünüm sensizliğin şehrine
Âşık şairin sözlerini dokuyorum
Başı bos duygularım ne çare
Dile gelmiyor senin uğruna

Bugün seni bir başka özledim anne,
Aldığım her nefes, attığım her adım,
Ve nabzımın her atışında,
Yaşadığımı hissettim,
Sensin dedim,
O kişi sensin,
Dayanılmaz sancılar içinde kıvranıp,
Etle tırnak misali umutla kollarına almak için,
Aylarca beklediğin,
O can da benim.